TÜRKİYE’DE ORMANCILIK

Ormanın yetiştirilebilmesi için iklim koşullarının uygun olması gerekir.
Türkiye’de özellikle kıyı kesimlerinde nem miktarının ve yağışın fazla olması ormanın buralarda fazla olmasına neden olmuştur.
Türkiye arazisinin %27,6’sı ormanlar ile kaplıdır.

NOT: Ülkemizde başta Batı Karadeniz (Sinop, Kastamonu, Bartın, Zonguldak, Karabük, Bolu) ve Akdeniz kıyıları (Antalya, Mersin) orman varlığının fazla olduğu yerlerdir. Ege’de Muğla Kütahya. Marmara’da Çanakkale, Bilecik orman varlığının fazla olduğu diğer yerlerdir.

Türkiye’de orman başlangıç (alt) sınırları değişmektedir. Bu değişimin temelinde nemlilik yatar;

  • Karadeniz’de 0 metreden sonra başlar
  • Marmara’da 500 metreden sonra başlar
  • Ege’de 500-600 metreden sonra başlar
  • Akdeniz’de 800 metreden sonra başlar
  • İç kesimlerde 1000 metreden sonra başlar.

NOT: Türkiye’nin genel orman alanının %61’ini iğne yapraklı (ibreli) ormanlar (kızılçam, karaçam, sarıçam, göknar, ardıç, sedir, ladin) oluştururken %39 uınu yapraklı ormanlar(meşe, kayın, kızılağaç, kestane, gürgen) oluşturur.

Ormanların %79’u kıyı bölgelerde yer alır.
Ormanların dağılışında etkili olan diğer faktörler şunlardır.

  • Nemlilik (yağış)
  • Yükselti
  • Bakı
  • Toprak özellikleri
  • Orman ürünleri ana ve yan ürünler olmak üzere ikiye ayrılır:
1- Ana Ürünler
  • Tomruk
  • Telefon direği
  • Yakacak odun
  • Parke
  • Mobilya
  • Kibrit
2- Yan Ürünler
  • Tohum
  • Kabuk
  • Meyve
  • Reçine
  • Sığla yağı

Birleşmiş Milletler Ormancılık Forumu (UNFF) 10. toplantısı ABD dışında ilk defa 2013 yılında Türkiye’de yapılmıştır.
Türkiye’de 21 Mart “Dünya Ormancılık Günü” olarak 1975’ten beri kutlanmaktadır.

Orman yangın ihbar hattı 177































Not: Kaynak olarak Pegem Akademi yayınlarından faydalanılmış, Çalışma düzeninde hazırlanmıştır.